من در ديباچهء دوم اخلاق محتشمى ( 32 ) از العهود اليونانية او كه ابو عبد الله محمد بن الازرق غرناطى در بدايع السلك از آن بهره برده و بدوى در الاصول اليونانية آن را چاپ كرده است ياد كرده‌ام . السياسة لافلاطون او را جميل بك العزيز در بيروت چاپ كرده است . ( سزگين 1 : 373 ، ترجمهء عربى 1 : 603 ، 3 : 231 و 5 : 288 و 6 : 193 و 7 : 157 ، بروكلمن S 1 : 229 - اولمان 228 ) . 9 - ابو معشر جعفر بن محمد بلخى درگذشتهء 272 ستاره‌شناس بىمانند در الالوف از بسيارى از نكته‌هاى تاريخ فلسفه و نجوم ياد كرده است . جلال الدين تهرانى در گاهنامه ( 1307 و 112 و 1313 : 13 ) از نسخهء مورخ 400 آن نام برده كه شايد همان باشد كه اكنون از كتابهاى او در آستان رضوى هست ( 10 : 4 ) . مسعودى در مروج الذهب ( 4 : 41 و 92 ) و ابن طاوس در فرج المهموم ( 57 و 163 ) از وى ياد كرده‌اند . ابو ريحان بيرونى در الاثار الباقية ( 5 و 2 و 206 ) از « بيوت العبادات » همين بلخى ياد كرده كه شايد از آن همين الالوف را خواسته باشد . او داستان آيين حرانيان صابئى و هرمس و صابى را از اين دفتر آورده است . چندين دانشمند از الالوف گزين كرده يا از آن بهره برده‌اند : 1 - ابن بازيار كه مسعودى از آن ياد كرده است ، همان كه در فهرست آستان رضوى ( 10 : 4 ) و دانشگاه 2 / 2031 و ملك 3106 ( ص 17 فهرست ) و مهدوى 5 / 306 ( نشريه 2 : 109 ) ياد شده است . 2 - سجزى در جامع شاهى ( فرج المهموم حلى 27 ) كه در نهمين بخش از سيزده بخش آن گزيدهء الالوف و القرانات و تحاويل السنين و كتاب ابن بازيار است .